E a nós, quen nos pregunta?

Carta aberta de 20 profesoras e profesores do IES Illa de Arousa


Durante estes días, a Consellaría de Educación veu de repartir, nos centros de ensino galego, un enquisa dirixida a pais e nais na que estas son preguntadas sobre a lingua na que queren que os seus fillos e fillas sexan educados. A Consellaría pretende utilizar esta consulta para decidir a súa política educativa en cuestión lingüística para os próximos anos.

Moitas son as cousas que sentimos perante este feito, as persoas que asinamos este escrito:

Sentímonos inquedas como integrantes da comunidade educativa da Illa de Arousa, pois nela nunca houbo problema de convivencia por causa das linguas que usamos. E sentimos a preocupación de que esta enquisa busque o abrollo da lingua como muro e non como ponte de comunicación, cultura e imaxinación.

Sentímonos desprezadas como profesoras, pois nós, parte integrante da comunidade educativa, non temos dereito a opinar sobre un tema que atinxe directamente ao noso traballo.

Sentímonos insultadas como profesionais, pois as enquisa enviada ás familias non se sostén pedagóxica, estatística, sociolingüística nin legalmente. Por suposto, non hai nada nin ninguén que garanta a limpeza do proceso iniciado.

Sentímonos avergoñadas, pois fomos utilizadas pola Consellaría que, facendo chegar ás familias a enquisa a través do noso centro, pretendeu darlle unha lexitimidade que a súa disposición falsa e tendenciosa lle nega.

Sentímonos improdutivas como traballadoras, pois esta enquisa bota por terra todo o labor de consenso levado a cabo no noso centro para sacar adiante o Plan Lingüístico de Centro.

Sentímonos ofendidas, ao comprobarmos que quixeron servirse das persoas que integran o noso equipo directivo para vixiar e denunciar ás propias compañeiras de traballo.

Sentimos que é rebaixado o noso alumnado, pois tampouco se lle permite opinar sobre un tema que afecta ao seu futuro.

Sentimos que son menosprezadas as familias do noso contorno, pois foinos prohibido informalas de todo canto implica esta enquisa, colocando como escusa a posíbel manipulación, como se pais e nais fixeran cegamente aquilo que o profesorado ordena, sen capacidade propia de decisión.

Sentímonos desautorizadas como integrantes do Consello Escolar, órgano lexítimo que representa a toda a comunidade escolar da Illa de Arousa, e ao que tampouco se lle deu opción a opinar sobre este asunto.

Sentimos carraxe as persoas castelán-falantes e as que estamos a iniciarnos no uso do galego, porque se pretende impedir que melloremos no uso dunha lingua que queremos aprender. Nós queremos ser bilingües.

Sentimos unha dor virulenta as persoas galego-falantes, pois dáse a entender que a lingua que nós usamos é inútil e dunha importancia inferior á castelá.


Mais tamén sentimos outras cousas.

Sentímonos contentas de poder transmitirlle ao noso alumnado toda a riqueza patrimonial, lingüística e literaria da nosa comunidade, de facelo crecer aprendendo en pé de igualdade galego e castelán, evitando que lles aconteza o que a moitas de nós, que pertencemos a unha xeración que non tivo a oportunidade de aprender nunha escola en galego nin o galego na escola.

Sentímonos orgullosas de traballar todos os días para que o plurilingüismo sexa considerado unha fortuna e non un atranco, por facer ver que as linguas sempre suman e que o único que resta son as actitudes antidemocráticas, manipuladoras, segregadoras e exclusivistas.

Algunhas posíbeis lecturas para o verán

Enterradores da lingua

Artigo de Miguel Anxo Fernán Vello publicado en Tempos Dixital:

No fondo da súa alma saben que senten odio pola súa procedencia. Saben que desprezan o que en boa parte son. Axiña "politizan" ese odio e se mostran agresivos contra o idioma e contra a cultura. Porque os enterradores da lingua son incapaces de sentir amor por ningunha lingua. Nin sequera pola imposta, o castelán que veu de Castela e que tan mal falan.
Velaquí están. Velaquí están de novo. Houbo un tempo –era Manuel Fraga Iribarne presidente da Xunta– no que estiveron caladiños, hibernados. ¿Como lle ían dicir iso a un exministro de Franco? Mais ficaron á espreita. Sempre estiveron aí. E veñen de moi lonxe no tempo. Sendo algúns naturais de Galicia, senten aversión polo idioma propio do país. Pensan que está ben para os chistes ou, como máximo, para un pimpollo lírico de condescendente sorriso bucólico. Na súa mente, chea de prexuízos establecidos e talvez dunha caste estraña de superstición, o galego é menor, un “dialecto de aldea”, unha fala de chafallas e ignorantes, linguaxe revirada de pailáns. Eles séntense “señoritos”, xente fina, displicente, e non queren que os seus fillos se “contaminen” con palabras-esterco, con voces-corredoira, con fondos acentos-raiceira. Algúns, eles mesmos fillos da aldea –de Panjón, Carballino, La Peroja ou Chandreja de Queija–, sofren porque no fondo da súa alma saben que senten odio pola súa procedencia, saben que desprezan o que en boa parte son. Mais axiña “politizan” o seu odio e, en máis dun caso, móstranse particularmente agresivos contra o idioma e contra a cultura da que este provén e que este proxecta na actualidade.

Cando a lingua galega ergue timidamente o seu ferido corpo por riba dos valados que a historia adversa lle impuxo, disparan. Cando o noso idioma comeza a respirar minimamente e de xeito natural no ámbito do ensino, na administración e na vida pública en xeral, tratan de lle cortar o paso que lle corresponde por realidade e por lei, tratan de o esganar para que non teña fíos de alento que lle permitan abesullar un digno futuro. Os enterradores da lingua falan de liberdade e algúns mesmo din sentir amor pola que é –eles sempre o negarán– a súa vítima. Mais, en realidade, eles son incapaces de sentir amor ningún por ningunha lingua. Mesmo a lingua imposta, o castelán que veu de Castela, é por eles mal falada, e curan, solertes, o seu despropósito lingüístico acudindo ao inglés. Tristes, raposeiros e incultos estes enterradores da lingua. Enterradores políticos que tratan de impor as artes obscenas do enterramento dunha lingua, eles, ebrios de liberdade para consumaren o etnocidio.

Mavisa+PDC 3º+Creatividade=Que é a vida?

Voltou Mavisa!!!
Non, non se fora do instituto; mais a pesar de que tíñamos ouvido falar moito da súa forza creadora -Luís Tosar tenlla recoñecido publicamente-, a maioría das persoas que integramos esta comunidade educativa non tivéramos a oportunidade de a aprezar directamente.
E, o pasado venres, impactou: Que é a vida? é o título do espectáculo que organizou para ser encenado polo alumnado do PDC de 3º. E foi un traballo que implicou a calquera persoa que entrase no instituto e quixese participar porque, desde hai uns quince días, na entrada norte, un buzón especial convidaba a responder a pregunta que titulou a obra. As respostas, expostas despois no mesmo lugar, tras un formoso traballo de compilación, foron parte da escenografía e do texto dramatizado.
E o resultado final foi un grande exemplo de interdisciplinariedade onde, por uns minutos e nunha simbiose harmónica, encaixaban o século XVII e o XXI, La vida es sueño, Las Meninas e Martillo Vago, as materias de Historia, Lengua Castellana e Literatura, Lingua Galega e Literatura, Plástica... enfin, Teatro da Arte.
E tivemos pena de que acabase, mais, como dixo Mavisa, a vida tamén é efémera.

Como non todo o persoal puido asistir, por aquí quedan uns testemuños (non perdades a beleza dos vestidos: non lles faltaba detalle):



Moitas grazas, Mavisa; esperamos continuidade. Grazas a actrices e actores.

(Lingua VIII) Desde a Deputación de Lugo

Open publication - Free publishing - More lingua

Lingua (VII)

Descoñecemos a autoría, mais acaba de nos chegar esta presentación:

Galicia

View more OpenOffice presentations from AntonioMartinez.

Grazas a Iniciarte por a ter subido a SlideShare.

Mellor Sorrir (Lingua VI)

Para afinar a procura no Google

Se non encontras o que buscas en Google, podes intentar seguir algunha destas orientacións:

Open publication - Free publishing - More procura

O orixinal foi publicado en Superinteressante e nós coñecémolo grazas a Remexer na lingua

Sorrimos? (Lingua V)

Linguas

Nestes días, sen palabras:



Vía Mesturas

Máis información sobre o cuestionario (Lingua IV)

Para alén da información recollida en entradas e comentarios anteiores, deixamos aquí unha ligazón a Nova Escola Galega que oferece datos de interese para pais e nais.

12 Junio: Día Mundial contra el Trabajo Infantil

En un día como hoy se imponen unas reflexiones sobre la injusticia del trabajo infantil.Este video te acercará a esa realidad.

Y este otro también



Hasta los deseos y mensajes más triviales y frecuentes cobran otro sentido después de ver estas imágenes, ¡Qué tengas un buen día!

Lingua: texto consensuado (Lingua III)

Deixamos aqui, para todas e todos poderen ler, un texto consensuado entre estas entidades:
Mesa pola Normalización Lingüística, Asociación de Directores e Directivos de IES, AS-PG (Asociación Socio-Pedagóxica Galega), CIG-Ensino (Confederación Intersindical Galega), Comités, Equipas de Normalización Lingüística de Ferrolterra, Coordinadora de Equipas de Normalización Lingüística de Santiago, Federación de ANPAS de Ferrolterra, NEG (Nova Escola Galega), STEG (Sindicato dos/as traballadores/as do Ensino de Galicia

Proposta de Resposta ao cuestionario

Publish at Scribd or explore others: Study Guides, Notes, School Work língua educacion

A enquisa da vergonza (Lingua II)

Algúns non coñecemos o que é sentir vergonza por procurarmos disfrutar do galego. Empregámolo nas nosas aulas para achegarmos un pouco máis a lingua nosa, orixinaria, a un alumnado que, nas cidades, parece evitala. Facémolo, entre outras razóns, porque entendemos que así serán cidadáns máis libres. A liberdade vén do coñecemento que, no noso país, está garantido para o castelán pero non para o galego. É, polo tanto, o noso deber como docentes promover o seu uso.

Algúns, como decía, non coñecemos esa sensación de vergonza tan atribuída ao galego-falante do rural chegado á cidade. Pero sentimos outra diferente, abrasiva, ao vermos como a administración se serve do ben común para xustificar uns centos de votos e altas doses de protección nos medios de fóra. E como se serve das familias para amosar mans limpas tras a desfeita, en actitude irresponsable e cobarde. Tantos anos de persecución, desprezo, desprazamento e ridiculización da lingua galega parece que non chegaron.

Como é posible ofrecer un ensino de calidade cando negamos a posibilidade de competencia na lingua propia e impedimos a liberdade de elección co castelán? Esta impotencia que sentimos carrexa a vergonza da que falo.

A enquisa sobre o uso do galego no ensino, que supón un custo disparatado, non ten sinatura oficial, carece de selo orgánico, ven redactada de xeito ridículo por duplicado, deseñouse ás costas do sistema educativo, ... Non o pode disimular. Ela tamén está chea de vergonza.

Actividades recentes

Nas semanas pasadas foron tantas as actividades que se desenvolveron no centro que o tempo se fixo escaso para as referir aquí, especialmente para aquelas persoas que non as puideron seguir.
O xuíz luís Villares Naveira falou -e emocionou- para o alumnado de 2º de bacharelato, informándoo da realidade da lingua galega no ámbito xudicial (e non só). A revista Tempus das Letras recolle unha entrevista que lle realizou Ana Ferreiro, de 1º de BAC; non deixedes de a ler.

Luís Villares Naveira on PhotoPeach



Tamén nos visitou Bali Rai, escritor inglés de orixe india; Bali Rai veu para nos falar da súa novela Un casoiro ben mal amañado que o alumnado de 4º leu neste curso.
A actividade só tivo un defeito, recoñecido unanimemente: a escaseza de tempo para continuar conversando co escritor. Con todo, manifestou o desexo de ser convidado por nós nunha próxima viaxe á Galiza e declarou ter gustado moito das intelixentes preguntas do alumnado; chegou mesmo a anunciar que algunha delas estaría, de algún modo, presente nunha próxima novela súa.
Quen non tivo a oportunidade de asistir a esta actividade ou quen quixer, pode visitar a sua páxina web (en inglés). Algún centro galego deixou en YouTube o vídeo da charla,que enlazamos e agradecemos.
Desde aquí tamén agradecemos a xestión de Samuel, sen cuxa intervención talvez non fose seleccionado o noso centro para podermos escoitar Bali Rai.

Bali Rai on PhotoPeach



E, nestes días, aínda podedes visitar as exposicións sobre Darwin (no 2º andar e na biblioteca) que complementan outras actividades que desenvolveu o Departamento de Ciencias, con colaboracións de outros departamentos:
Darwin on PhotoPeach

As linguas suman (Lingua I)

Desde a Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística acaban de nos enviar un tríptico informativo cuxos obxectivos son "ofrecer información rigorosa sobre a aprendizaxe de linguas no noso ensino nun escenario problemático como o actual, determinado por intereses alleos aos estritamente pedagóxicos e que están ameazando a convivencia nos centros."
Dada a relevancia da información que oferece, reproducimos, a continuación a carta de presentación do tríptico informativo e o tríptico, que pode lerse tamén aquí.

As Linguas Suman

Publish at Scribd or explore others:

Carta:
Os membros da CGENDL, docentes que traballamos nos colexios e institutos no día a día e que, polo tanto, coñecemos a realidade dos centros e a súa situación lingüística, vemos con moita preocupación o problema xerado nos últimos tempos arredor da presenza das linguas no ensino, que derivou nunha confrontación aberta arredor dun ben común que nos tiña que unir, a lingua galega.
Consideramos que a convivencia do galego e o castelán non ten que ser un problema senón unha vantaxe, unha oportunidade para a nosa sociedade. Algo que todos os estudos, e que o sentido común da inmensa maioría da poboación galega avala, vén sendo perigosamente interpretado dende determinados sectores políticos. E máis perigoso é que se trasladen ós centros de ensino problemas que non atenden a razóns pedagóxicas, abocándonos cara a un escenario de lamentable confrontación social.
Ademais pensamos que dende unha perspectiva pedagóxica todos os implicados no ensino deberiamos centrarnos en conseguir que os nenos e nenas sexan igualmente competentes en galego e castelán. Polo tanto, o debate que se ten que abrir é precisamente este: que medidas temos que adoptar para conseguir que os rapaces e rapazas dominen plenamente as dúas linguas, tal e como establece a LOE.
Neste contexto elaboramos un tríptico destinado ás familias que é o que hoxe presentamos, e que se vai distribuír na medida das nosas limitadísimas posibilidades.

Por que este tríptico? porque parece que hai que volver recordar que o galego é a lingua propia de Galicia; que nos pertence a todos e todas e non podemos xogar co seu futuro, porque intereses políticos, que non educativos, veñen de crear un problema no ensino arredor das dúas linguas oficiais que pode derivar nunha perigosa fractura social, polo tanto COMO DOCENTES pensamos que debemos ofrecer información rigorosa sobre a aprendizaxe de linguas baseada en estudos científicos que se fixeron tanto dentro coma fóra da nosa comunidade.
E dito isto, queremos insistir en:
a. É unha sorte, non é unha desgraza, que a nosa comunidade conte cunha lingua milenaria, que nos debe unir. Polo tanto non se debe permitir que triunfe a idea de que o galego é un obstáculo para os estudantes, mantendo vellos prexuízos que no século XXI deberían estar plenamente superados, pero que pretenden manter relegada a lingua galega nun lugar secundario na sociedade.
b. Se é evidente que para mellorar a competencia en lingua inglesa é necesario que se impartan en inglés determinadas materias, a sociedade galega debe asumir tamén o mesmo para a lingua
galega, é dicir, que para saber galego é necesario “aprender en galego”.
c. O galego segue a ser unha lingua minorizada na nosa comunidade e polo tanto necesita unha discriminación positiva tanto dentro coma fóra do ensino.

Día del Medio Ambiente: 5 de junio de 2009

Para "celebrar" este día, te ofrecemos la posibilidad de ver la película "Home", de Yann-Arthus Bertrand, sobre el deterioro mediambiental del planeta.

Esta película se estrenó ayer simultaneamente en las salas comerciales de todo el planeta y se publicó -gratis- en internet. Puedes verla en "You Tube" durante 10 días si pinchas este enlace

Las imágenes, grabadas todas desde un helicóptero, son espectaculares, y la calidad es impresionante.

Si prefieres ver la versión en inglés - narrada por Glenn Close- puedes hacerlo desde el blog de Rosa:English for You, Rosa´s Blog

Aquí tienes el trailer para animarte a ver la película:

Ferramenta para detectar plaxios

Esta noticia seguramente vai ser de interese para alumnado e profesorado.

Para o alumnado: se tes por costume copiares sen citar fontes nin seleccionares a información para despois a organizares, en sucesivos traballos académicos, evita utilizar a net para plaxiar, tanto se queres realmente aprender como se non queres correr o risco de que che sexa detectado o plaxio.

Para o profesorado: se suspeitas da autoría dun traballo académico que che foi apresentado, do seu rigor, do método seguido, alén de dares unhas pautas precisas para traballos futuros, podes servirte desta ferramenta para detectar plaxios:

Pois, si, Aprobbo é un recurso que permite subir á rede un documento e comparalo cos contidos da net.

(Via Bibliotecas Escolares)

Galimatías

No pasado mes de abril, iniciouse a publicación da revista xuvenil de cómic Galimatías. É distribuída quincenalmente, de forma gratuíta, cos xornais El Correo Gallego e El Mundo .

A revista compleméntase con O Universo de Galimatías, un sitio web en que podes ler, escoitar e descargar músicas, ver vídeos, aprenderes técnicas de banda deseñada...; a páxina actualízase tamén quincenalmente, de forma alternada coa publicación da revista.

Na columna lateral, encontrarás unha ligazón na sección Pasa por aquí.