Mostrar mensagens com a etiqueta Teatro. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Teatro. Mostrar todas as mensagens

quinta-feira, 2 de março de 2017

Teatro ESO/BACH

O Centro de Documentación Teatral (CDT) do INAEM pon en marcha, coa denominación de TEATROTECA ESO/BACH, un servizo gratuíto de préstamo en liña de gravacións teatrais, para o seu uso na aula polos docentes dos departamentos de Lingua e Literatura dos centros educativos regrados nos niveis de ESO e Bacharelato.
A selección de títulos, que se irá ampliando, realizouse atendendo á súa relevancia e correspondencia cos textos dramáticos que se integran con facilidade no currículo da materia de Lingua e Literatura. La Celestina; Entremeses de Miguel de Cervantes; El Alcalde de Zalamea; Sainetes de Ramón de la Cruz; Don Juan Tenorio; Luces de bohemia; La casa de Bernarda Alba; Historia de una escalera; La taberna fantástica; Las bicicletas son para el verano; ¡Ay, Carmela! y El chico de la última fila son a primeira selección das gravacións, realizadas en directo e sobre as táboas, que elixiu o CDT e ás que poderá acceder o responsable do Departamento tras rexistrarse como usuario da TEATROTECA (ESO-BACH) e recibir as claves de acceso.
Sempre no ámbito da aula, poderanse elixir en préstamo dúas gravacións, durante o prazo de sete días, que poderán visualizarse de forma simultánea ata en cinco dispositivos.
O CDT, contando co Equipo de gravación do Centro de Tecnoloxía do Espectáculo e co seu propio, veu conformando desde fai case catro décadas un arquivo único de gravacións de espectáculos teatrais en diferentes soportes. A creación dunha sección específica dentro da TEATROTECA, destinada directamente como instrumento de apoio audiovisual ao docente, enmárcase no compromiso do CDT de facilitar o acceso aos valiosos fondos da dramaturxia española.
Para máis información: http://teatro.es


quinta-feira, 27 de outubro de 2016

Para amantes del teatro

Núria Espert, Premio Princesa de Asturias de las Artes 2016 porque "Con su estilo propio y maestría como actriz y directora, además de con su sensibilidad artística y humana, Núria Espert se ha convertido en una de las personalidades más sobresalientes y prolíficas del panorama interpretativo, trascendiendo todos los géneros escénicos"

Escucha o lee su discurso al recibir el premio




Majestades,
Autoridades,
Señoras y señores del jurado,
Amigos:
 Este premio, esta distinción, ha sido para mí una gran alegría, ante todo, porque lo comparto con todos los compañeros de mi bellísima profesión: el teatro.
El teatro se apoderó de mí a los trece años. Me eligió. Al principio suavemente, pero en tres, cuatro años se había convertido en dueño absoluto de mi vida, de mis deseos, de mis sueños. Cada vez con más fuerza, con más exigencia. Hizo de mí una persona apasionada, ambiciosa, tan entregada que consiguió que yo no pudiera ser yo misma más que en el escenario, más que transformada en otra persona, no un personaje, una persona. Esas transformaciones no son nunca placenteras. Mi dueño es muy duro; me he lastimado muchísimas veces tratando de servirle. Aún lo intento. Pero él nunca dice basta, para, ya basta... 
El Acta del jurado dice que represento un nexo de unión entre el clasicismo y la modernidad y que he construido mi carrera en mis dos lenguas amadas, el catalán y el español. Ambas cosas agradezco y me emocionan. 
Y para hacer algo más que dar las gracias "me serviré" de dos genios: Lorca y Shakespeare. Ambos clásicos y ambos contemporáneos. 
Comenzaré con Doña Rosita la soltera, de Lorca. Monólogo del tercer acto: Rosita tiene 45 años y habla, por primera vez ante su tía y el ama, de lo que ha sido su espera. La vuelta de su primo, de quien estaba enamorada y comprometida para casarse, durante 30 años. 
"Me he acostumbrado a vivir muchos años fuera de mí, pensando en cosas que estaban muy lejos, y ahora que estas cosas ya no existen sigo dando vueltas y más vueltas por un sitio frío, buscando una salida que no he de encontrar nunca. Yo lo sabía todo. Sabía que se había casado; ya se encargó un alma caritativa de decírmelo, y he estado recibiendo sus cartas con una ilusión llena de sollozos que aun a mí misma me asombraba. Si la gente no hubiera hablado; si vosotras no lo hubierais sabido; si no lo hubiera sabido nadie más que yo, sus cartas y su mentira hubieran alimentado mi ilusión como el primer año de su ausencia. Pero lo sabían todos y yo me encontraba señalada por un dedo que hacía ridícula mi modestia de prometida y daba un aire grotesco a mi abanico de soltera. Cada año que pasaba era como una prenda íntima que arrancaran de mi cuerpo. Y hoy se casa una amiga y otra y otra, y mañana tiene un hijo y crece, y viene a enseñarme sus notas de examen, y hacen casas nuevas y canciones nuevas, y yo igual, con el mismo temblor, igual; cortando el mismo clavel, mirando las mismas nubes; y un día bajo al paseo y me doy cuenta de que no conozco a nadie; muchachas y muchachos me dejan atrás porque me canso, y uno dice: ´Ahí va la solterona´; y otro, hermoso, con la cabeza rizada, que comenta: ´A esa ya no hay quien le clave el diente´. Y yo lo oigo y no puedo gritar, sino vamos adelante, con la boca llena de veneno y unas ganas enormes de descansar, de quitarme los zapatos y no moverme más, nunca, de mi rincón. 
Ya soy vieja. Ayer le oí decir al ama que todavía podía yo casarme. De ningún modo. No lo pienses. Ya perdí la esperanza de hacerlo con quien quise con toda mi alma, con quien quise y... con quien quiero. Todo está acabado... y, sin embargo, con toda la ilusión perdida, me acuesto, y me levanto con el más terrible de los sentimientos, que es el sentimiento de tener la esperanza muerta. Quiero huir, quiero no ver, quiero quedarme serena, vacía..., ¿es que no tiene derecho una pobre mujer a respirar con libertad? Y sin embargo la esperanza me persigue, me ronda, me muerde; como un lobo moribundo que apretase sus dientes por última vez."
Y, para terminar, algo muy breve del Rei Lear, de Shakespeare. Son sus últimas palabras cuerdas antes de elegir la locura como única posibilidad de soportar el dolor.
Habla de los desamparados que viven día a día esa situación invivible en la que él se encuentra. Confiesa que nunca se ha preocupado antes por ellos. 
"Pobres desamparats, on sigui que us trobeu, 
Vosaltres que heu de soportar els embats 
D´aquest temporal ferotge, 
¿com us defensaran d´un temps així 
Els vostres caps desprotegits, 
Els vostres ventres famolencs 
O la vostra roba plena de forats? 
Que poc m´ha preocupat, fins ara, tot aixó!" 
Muchas gracias.


quinta-feira, 2 de junho de 2016

Teatro no IES: Don Quixote


Obra de teatro escrita e dirixida por David Fernández Pérez, alumno do Máster de Formación do Profesorado (USC) e  representada por alumnos de 1º BAC B. Nesta obra participaron máis de sesenta alumnos de 1º e 2º de BAC. Os alumnos dividironse en cinco grandes bloques:
- Elenco de actores
- Membros de decorado
- Membros de vestiario
- Membros de organización de esceas e son

A mencionada obra presentouse un adianto o día da graduación dos alumnos de 2º de BAC  coa archicoñecida escea dos muíños e ao día seguinte presentouse toda a obra no Salón de Actos.


As esceas estiveron relacionadas coas pasaxes máis significativas da obra, como a de don Quixote cando é armado cabaleiro, o escrutinio da biblioteca, os galeotes, o castelo con duques...

Co gallo do cuarto centenario da morte de Miguel de Cervantes Saavedra representouse esta adaptación na procura de fomentar da lectura da obra máis importante das letras hispánicas, o Quixote. A continuación amosamos unha selección de imaxes e a reprodución audiovisual da adaptación.


quarta-feira, 20 de maio de 2015

Semana do drama na Biblioteca

Como conta Belén Gato no seu blog Dale a la lengua, foi unha semana incrible. Para conmemorar o día internacional do teatro ( 27 de marzo), alumnos de 1º ESO B e 4º ESO A encheron a Biblioteca de ledicia, paixón e moita profesionalidade.
Unha selección de textos, moi variada, por parte de 1º ESO e unha dramatización sobre Galileo por parte de 4º ESO.
Previamente, o alumnado asistiu a un taller teatral impartido por María Grandío.
A seguir as imaxes e vídeos correspondentes ao taller e ás brillantes actuacións.

Belén Gato despedíndose de María Grandío

María Grandío:  profesora anoxada ou alumna choni?

E, Galileo Galilei, por fin, veunos visitar á Biblioteca. Baseado na obra de Carlos Freire: Noite máxica, na que son recreados os logros dos maiores científicos da historia: Newton, Marie Curie...

                                         
                                           
E as estrelas son:

 Miguel Álvarez Pérez ( Secretario)
Daniel Boullosa Obelar (Técnico de son e audio)
Mercedes Gómez López (Soldado)
Lidia González Rodríguez ( Estudante)
Francisco Ibañez López   ( Estudante)
Antón LLenderrozas Ron  (Pai)
Marta Rodríguez Matanzas ( Soldado)
Antía Romero Villamor   ( Voceira tribunal)
Uxía Rouco Álvarez   ( Voceira tribunal)
Juan David Serrano López ( Presidente do tribunal)
Andrea Teijeiro González   ( Galileo)
Irina Vidal Quiñoá   (lacaio)
E coa colaboración especial de Susana Fernández Carreira  ( nai)
           

sábado, 12 de maio de 2012

A non perder

Para descontraer un tantiño nestes días de estrés, nomeadamente para alumnado e profesorado de 2º de Bacharelato, Chévere  é unha opción recomendábel. 
Este grupo excepcional, que se inclina "sempre do lado do xogo, do goce, do inmediato e do xenuíno" porá en escena Citizen I e II. 
Con inspiración no filme de Orson Welles, "Citizen é unha historia de ficción baseada nun personaxe real chamado Amancio Ortega, que construiu un imperio chamado Inditex, máis coñecido como Zara. Deste xeito, Citizen convértese nunha boa disculpa para falar, ironizar e cuestionar os efectos da globalización en relación coas nosas identidades individuais e colectivas", por palabras do propio grupo.
 Vai acontecer no auditorio Gustava Freire hoxe, sábado, a partir das 20h30.


quarta-feira, 11 de maio de 2011

Teatro, flamenco y hip-hop


Hoy es el estreno absoluto de "El sueño de una noche de verano" de Shakespeare en versión de Antonio Alamo, dirigido por Pepa Gamboa e interpretado por seis jóvenes de etnia gitana, de 14 a 18 años,de zonas desfavorecidas de Sevilla como El Vacie y Las Tres Mil Viviendas.
Tras el acontecimiento teatral que supuso, en todo el país, la representación de "La casa de Bernarda Alba" interpretada por mujeres de etnia gitana sin alfabetizar, El Centro de Investigación Teatral TNT (Territorio Nuevos Tiempos) recibió el encargo por parte de la Unión Europea, a través de la Junta de Andalucía, de poner en marcha un nuevo proyecto en la misma línea.

La puesta en escena se desarrolla en clave musical, incluyendo flamenco y hiphop.

Este montaje supone la "segunda entrega" del Proyecto Teatro Imarginario, que TNT puso en marcha al abrir el Centro Interrnacional de Investigación Teatral y que resulta la prueba más palpable de que "otro teatro es posible". ¿Se animará el Concello de Lugo a traer al grupo a nuestra ciudad en las próximas jornadas de teatro clásico?

sexta-feira, 1 de abril de 2011

Homes en escabeche

Non, non é un cociñado tradicional, mais podería ser "teatro para se comer", parafraseando o título dunha obra do grande J. Guisan Seixas.
Homes en escabeche é unha peza teatral do grupo lugués Hipócrita Teatro, dirixida por Carlos Rebolo, coa que hoxe poderemos rir, pensar e ser solidarios: rir, por ser unha comedia, pensar e actuar en consecuencia, porque quedan en evidencia os aínda numerosos tabús a respecto da muller na nosa sociedade e a diferente educación que receben homes e mulleres aquí e agora. A recadación irá parar a un proxecto solidario nas Filipinas.

Cando e onde: Auditorio Gustavo Freire, 20h30

quarta-feira, 19 de janeiro de 2011

Teatro en Lugo

Con un día de atraso (desculpade), convidamos a seguirdes todas ou algunha das obras  que, nestes días, se encenan no auditorio Gustavo Freire, no decurso da XI Mostra de Teatro Clásico de Lugo.

Descoñecemos o motivo polo que, ano após ano, o Concello de Lugo, organizador do evento, escolle compañías teatrais que se expresan, na maioría, en lingua castellana; tamén na Galiza e en Portugal -por non nos alonxarmos moito, nin espacial, nin lingüisticamente- existen  grupos e creadores teatrais que encaixarían nesta mostra. Dito sexa por aquilo do multilingüismo.

Aquí no programa, temos información de cada unha das obras:


sexta-feira, 26 de novembro de 2010

Taller de Teatro en Inglés

¿Te gusta el teatro y quieres mejorar tu pronunciación y tu entonación en inglés? El ANPA (Asociación de Nais e Pais), junto con el Departamento de Inglés, organiza un taller de teatro en inglés. Más información en el blog del Departamento o preguntando directamente a tus profesores/as de este idioma

quinta-feira, 4 de novembro de 2010

O noso anfiteatro

Hoxe non o temos; por non ter, non temos en Lugo un teatro nin un audiorio en condicións.
Os romanos si construíron nesta cidade un anfiteatro para uns 2.800 espectadores: eran tempos!
Hoxe, no  blogue Iniciarte, en que moito podemos aprender, divulgan información sobre esta edificación que, polo que se anosa e polo seu interese, recollemos:

De tamaño reducido para a súa tipoloxía, tiña unha capacidade para aproximadamente 2.800 espectadores, de acordo co número de habitantes da cidade de Lucus Augusti.

Posúe unhas dimensións exteriores de 234 x 216 pés, (69.26 x 63.93 m.) en ambos os eixos, que son múltiplos das dimensións 13 e 12 que compón a escuadra pitagórica que rexe a xeometría da cidade e os seus edificios.

O anfiteatro está situado no exterior da urbe, na fachada oeste-suroeste, no camiño de acceso á porta principal da cidade que, desde o Decumanus Máximo comunicaba directamente coa vía proveniente de Braccara Augusta, o río Miño e as termas medicinais existentes na súa beira. Nesta ladeira construíronse ao longo do século I d.C. ademais do anfiteatro, a palestra dos gladiadores, o templo de Isis, (de acordo ao mandato expreso de Augusto), e o templo de Venus.

O eixo principal do anfiteatro, que o é tamén da palestra, nace xeometricamente no centro da porta do templo de Isis e termina na porta do templo de Venus. Esta xeometría urbana explica a estudada relación dos edificios nesta zona. Este eixo principal segue a dirección marcada pola escuadra pitagórica que rexe a cidade. 
Estes catro edificios, xeraban unha gran actividade e afluencia de visitas, as súas características e cultos facían desta zona da cidade a máis atractiva para o lecer dos habitantes de todo o convento. Asociados a eles existían adegas e prostíbulos que configuraban o lugar como o máis concorrido de toda a urbe.






O texto orixinal, as imaxes e o vídeo proceden de Amphitheatrum. Máis información sobre este tema, aquí.

sábado, 17 de abril de 2010

Exemplo de xente nosa

Acabamos de coñecer e escoitar este podcast grazas a Pilar F. Illán. Nel, Luís Tosar fai un percorrido pola súa traxectoria -en que ocupa, como di, un lugar relevante a profesora Mavisa- e vai debullando as vivencias que o marcaron: as orixes, a familia, o esforzo, os erros e as dificuldades como unha fonte de aprendizado, a autenticidade, a disciplina...Un excelente exemplo para aprendermos.
Vale a pena escoitar. Clica aquí para o seguir.

Obrigada, Pilar

sábado, 26 de dezembro de 2009

Teatro para ler.Premios Marqués de Bradomín 09



Non queremos etiquetar estas obras como "teatro para ler", mais é a opción que, por agora, temos para entrarmos no escenario a que nos conducen estas magníficas propostas de tres xovens dramaturgos: Llàtzer Garcia, Fernando Epelde e  Maykol Hernández.
Son datas apropiadas para irmos a este teatro ideal, só con clicarmos na seguinte publicación:



segunda-feira, 22 de junho de 2009

Mavisa+PDC 3º+Creatividade=Que é a vida?

Voltou Mavisa!!!
Non, non se fora do instituto; mais a pesar de que tíñamos ouvido falar moito da súa forza creadora -Luís Tosar tenlla recoñecido publicamente-, a maioría das persoas que integramos esta comunidade educativa non tivéramos a oportunidade de a aprezar directamente.
E, o pasado venres, impactou: Que é a vida? é o título do espectáculo que organizou para ser encenado polo alumnado do PDC de 3º. E foi un traballo que implicou a calquera persoa que entrase no instituto e quixese participar porque, desde hai uns quince días, na entrada norte, un buzón especial convidaba a responder a pregunta que titulou a obra. As respostas, expostas despois no mesmo lugar, tras un formoso traballo de compilación, foron parte da escenografía e do texto dramatizado.
E o resultado final foi un grande exemplo de interdisciplinariedade onde, por uns minutos e nunha simbiose harmónica, encaixaban o século XVII e o XXI, La vida es sueño, Las Meninas e Martillo Vago, as materias de Historia, Lengua Castellana e Literatura, Lingua Galega e Literatura, Plástica... enfin, Teatro da Arte.
E tivemos pena de que acabase, mais, como dixo Mavisa, a vida tamén é efémera.

Como non todo o persoal puido asistir, por aquí quedan uns testemuños (non perdades a beleza dos vestidos: non lles faltaba detalle):



Moitas grazas, Mavisa; esperamos continuidade. Grazas a actrices e actores.

sexta-feira, 8 de maio de 2009

Proxecto interdisciplinar: Galicia no mundo

Rotundo éxito de la obra de teatro "Galicia no mundo" en su estreno.

La profesora Doña Aurea Castro Conde presentó hoy a los estudiantes de primer ciclo de la ESO de nuestro centro la obra de teatro "Galicia no mundo". Esta obra forma parte del proyecto interdisciplinar "Europa" en el que los estudiantes de 1º ESO han estado trabajando durante todo el curso.

Con una actuación impecable de los actores y actrices y un trabajo realmente profesional de los técnicos de luces, sonido, etc (todos ellos estudiantes de 1º ESO... y la ayuda de algún que otro profesor/a)la obra deleitó a todo el personal que llenaba el salón de actos.

Dentro de unos días se repetirá la representación en un recreo para que podamos disfrutarla todos.

Congratulations, Aurea and company!!

quinta-feira, 2 de abril de 2009

Candido Pazó contou para nós

Hoxe tivemos a fortuna de escoitar as historias do grande Cándido Pazó no salón de actos do instituto.

O espectáculo non deixou indiferente ninguén e só tivo unha eiva: apenas o puido seguir o alumnado de 4º de ESO, por causa das limitacións do aforo; como é pena ficarmos así, cos dentes longos, pedimos a quen asistiu que nos deixe nos comentarios as impresións vividas e a opinión sobre este tipo de actividades. En troca, deixamos estas fotos e prometemos algo máis:

Palabra de Cándido Pazó on PhotoPeach



quarta-feira, 11 de março de 2009

XV Festival Internacional de Teatro Universitario. Lugo



Informamos con tempo, para vos irdes organizando e non perder as escasas ocasións que temos en Lugo de ver teatro: comeza en breve o XV Festival Internacional de Teatro Universitario, co calendario e condicións que se indican a seguir:


Data e lugar: Do 24 ao 30 de marzo no Auditorio Gustavo Freire ás 21:00 h.

Entrada gratuíta, previo paso pola billeteira.

Recollida de entradas: media hora antes da función

Autobuses desde a Escola Universitaria de Formación de Profesorado ás 20:15 e desde o pavillón central da Facultade de Veterinaria ás 20:30 h

Día 24 de marzo

AULA DE TEATRO DA USC - COMPAÑÍA DE TEATRO DE LUGO

Sussie, de Carol López

Lingua: galego

Día 25 de marzo

MOCT TEATP, UNIVERSIDADE PÚBLICA DE MOSCOVA (RUSIA)

Un xeño corrente (musical), de Vadim Shefner

Lingua: ruso

Día 26 de marzo

TEATRO RODANTE, UNIVERSIDAD DE PUERTO RICO (RECINTO DE RÍO PIEDRAS)

El Lazarillo, Versión de José Luis Ramos Escobar

Lingua: castelán

Día 27 de marzo

ESCUELA SUPERIOR DE ARTE DRAMÁTICO DE MURCIA

La tempestad, de William Shakespeare

Lingua: castelán

Día 28 de marzo

AULA DE TEATRO DA UNIVERSITAT D´ALACANT

Abuelos (Las cerezas de la memoria), de Juanluis Mira

Lingua: Castelán

Día 29 de marzo (2 funcións)

17:30 h

Aula infantil de teatro “Gepetto”. Universidade de Vigo. Campus de Ourense

Rescuita e o Reino dos Sentimidos

Aforo limitado a 50 persoas

Idade recomendada 3 anos en adiante

21:00

AULA DE TEATRO DA UNIVERSIDADE DE SANTIAGO DE COMPOSTELA

COMPAÑÍA DE TEATRO

Xogos á hora da sesta, de Roma Mahieu. Tradución e adaptación de Cándido Pazó

Lingua: galego

Día 30 de marzo

AULA DE TEATRO “MARICASTAÑA”. UNIVERSIDADE DE VIGO - CAMPUS DE OURENSE

Hide (Oculto), Dramaturxia de Fernando Dacosta a partir de "O extraño caso do Dr. Jekyll e Mr. Hyde" de Robert Louis Stevenson

Lingua: galego



quarta-feira, 28 de janeiro de 2009

Dosier Cachai


Dosier Cachai: Aula Aberta de Filosofía: Eis a actividade teatral que presenciaron 127 alumnas e alumnos de 2º de bacharelato do instituto e que se desenvolveu no auditorio Gustavo Freire, co patrocinio da Concellalía de Cultura.

En base a unha obra de teatro que presenta as vivencias de dous irmáns que quedan orfos, como consecuencia da represión acaecida despois do golpe de estado de Pinochet, en Chile, oferécese unha reflexión sobre as implicacións que afectan a cidadanía por causa das decisións políticas e búscanse as bases antropolóxicas da opresión, da inustiza, da fame, da tortura...
o xogo que se propón é pensarmos o mundo de hoxe, pensármonos a nós propios, pensarmos os outros no mundo globalizado en que vivimos.
Para saber máis podes ler isto, e, aprenderás que Cachai é, antes de máis, unha reivindicación da lucidez, saberás da orixe da palabra e outras informacións atractivas.
Agradecemos que vós, que vistes a representación, nola acheguedes a quen non tivemos a oportunidade por medio dos vosos comentarios.
Pedro Varela

terça-feira, 1 de abril de 2008

Teatro Universitario


Está a decorrer en Lugo o XIV Festival Internacional de Teatro Universitario.
Hoxe, día 1, a Aula de Teatro Universitaria de Ourense, Maricastaña, apresenta 84, dramaturxia de Fernando Dacosta baseada na novela 1984 de George Orwell, seudónimo de Eric Arthur Blair
O pase será no Auditorio Municipal Gustavo Freire, ás 20.30, con entrada gratuíta, previo paso pola billeteira.
O grupo de teatro Maricastaña, integrado por máis de dez actores e actrices, dan vida a unha das anti-utopías máis desenvolvidas na literatura: a vida cotiá dunha sociedade oprimida por um rexime totalitario, en que o Estado está por riba de todo, crea e elimina conforme lle convén. Este mundo, na ficción de Orwell, está liderado polo “grande irmán” (Big Brother) que vixía todo e instala o medo de falar e de actuar entre as persoas.
Para consultar as funcións dos próximos días, podes visitar a Axenda Cultural do Concello.
Non deixes pasar esta oportunidade: non son moitas as que temos na cidade para ver espectáculos teatrais.

25N. CONCURSO DE POSTERS.

                                                    Con motivo da conmemoración do Día contra a violencia de xénero, a Biblioteca organiza u...